Posty

Zapis sesji nr 5.

- O, no w końcu! Gdzie Pani była tyle czasu?!  Czekałam na Panią! Specjalnie dla Pani przesunęłam gangstera, a Pani sobie nie przyszła! Czy Pani wie jakie mogą być konsekwencje? To jest poważny gangster, proszę Pani! Mówi, w połowie, po włosku i bije swoją żonę, a ona mu oddaje, bo zdenerwowała się na niego, za to, że kupił sobie średnie na czarnym rynku, a kupił, bo wygrał sporo na automatach! On jest obrzydliwym hazardzistą! W dodatku jeszcze wali w rogi tę żonę i ona musi ciągle płakać po nocach! A jak tu przyszedł...Musiałaby Pani to widzieć... Zupełnie nieobecny! Nawet kontaktu wzrokowego nie mogłam z nim nawiązać! To naprawdę okropna historia!  Czy Pani wie, co to teraz będzie? Oni się mogą, przez Panią, pozabijać! No, ale już trudno...wysłałam ich do kliniki. Mam nadzieję, że dojechali. Dzień dobry... (No nie... Popieprzyło ją, do reszty...) - Pani, to tak musi, od drzwi, jednym ciągiem...? Proszę wybaczyć. Nie miałam siły przyjść. - A teraz Pani ma? - Nie... ...

Zapis sesji nr 4.

-Co tam słychać Pani Olu?  -Boję się. Bardzo się boję. Nie chce mi się dzisiaj z Panią gadać. Mogłaby Pani nie zadawać pytań? Przez moment?  -Nie. Ja muszę zadawać pytania! Od tego tu jestem! Czego się Pani boi? Wygląda Pani tragicznie!  - Wszystko mnie boli. Chcę do Taty... Nie mam siły wstać.  -No widzę. To niech się Pani, może, położy? -Nie. Ja lubiłam leżeć u Taty. Na mojej kanapie. I słuchać jego opowieści. I sobie zapisywać i odrabiać zadania. Ja nie chcę Pani słuchać, tylko jego.  -A nie może Pani np... spotkać się z nim w końcu? Czy zadzwonić i posłuchać jego opowieści?  -Nie mogę. Jego ojcowska miłość jest tak twarda, że on mnie nie chce ani widzieć, ani słyszeć. Tzn. niby chciał. Wczoraj... Ale tylko po to, żeby mnie znowu zabić. I to nie sam.  -Znowu Pani wszystko gmatwa.  -Ja niczego nie gmatwam! Nie mam siły gmatwać! To jest bardzo proste! Chce zobaczyć Ojca! I chcę, żeby mnie dalej uczył, aż usiądę...

Zapis sesji nr 3

- Dzień dobry, Pani Olu! - Taa... O, widzę, że już podłączony zlewozmywak. Nie wiem tylko, dlaczego tak krzywo...Pijany był? Monter? - No właśnie...z tymi wodociągami...nie dojechali! Pijany był kierowca autobusu, a oni jechali autobusem, tu do mnie. Wyobraża to Pani sobie? I tak wyszło, że sama musiałam... No, ale.... Nothing happens without a reason! - Słucham? - Zdaje się, że chciała Pani angielskie wstawki? To się postarałam!  Dla Pani wszystko! No, może, poza kawą. Tylko woda! Żeby mi się tu Pani nie zaczęła przywiązywać! -  Spoko. Nie ma obawy. Pani nawet nie ma szalika. (..ani mózgu...) -  Ale po angielsku też mówię! Żeby nie było! - To świetnie. Naprawdę, bardzo mnie to cieszy. Prawie, jak w domu... (Szkoda jeszcze, że nie masz akcentu, jak Ojciec...) - W jakim domu? W Pani domu? - Tak. W moim dawnym domu. Tymczasowym. Na moim poddaszu. - A Pani nadal o tym samym? Jeszcze się Pani nie znudziło? - No jakoś tak...nie. I gorzej mi, niż wczor...

Zapis sesji nr 2.

- O! Jest Pani! Dzwoniłam, bo wczoraj wróciłam z superwizji, od mojej przyjaciółki Bożeny. Cieszę się, ze Pani przyszła. Dzień dobry. -Dzień nie może być dobry... Co Pani, właściwie, chce? -Chciałam Pani obwieścić, że jednak podjęłam decyzję, żeby Panią dalej poprowadzić. (Super, skaczę pod sufit z radości..) -Świetnie... -I jak się dziś czujemy? -Ale my? Razem? Czy kogo, dokładnie, ma Pani na myśli? - Panią, oczywiście, Pani Olu. -Niedobrze. Cały czas chodzę spięta i mam natłok myśli. Boli mnie głowa, kark, mięśnie i stawy. Wypadają mi włosy i słabo widzę. Drżą mi powieki. Jestem strasznie zdenerwowana i roztrzęsiona. Nie mogę jeść, za to dużo palę. Fajka, za fajką. I bardzo tęsknię za Ojcem. -I ma Pani jakiś pomysł co z tym zrobić? (Taa, kurwa...milion pomysłów! Przecież jakbym miała, to bym zrobiła..) - Nie. -Bo wie Pani...Na dłuższą metę może to być dla Pani męczące. (No co Ty?!) - Dużo piszę. Trochę pomaga, ale to tylko dlatego, że wkręcam sobie, że Ojc...

Zapis sesji nr 1.

- A co Pani jest? (No świetnie...Zaczyna się, po prostu...świetnie.) - Nie wiem...Wie Pani...Bo mi się wydawało, że ja przyszłam do psychoterapeutki... Także ten... Miałam nadzieję, że to Pani mi powie, co mi jest. -No Pani nie wygląda zbyt korzystnie. (Serio?) -A bo...Tak się składa, że ostatnio słabo sypiam. Można powiedzieć, że prawie wcale nie sypiam. I też bardzo mało jem. Można powiedzieć, że prawie wcale nie jem. Za to dużo piję. I dużo leżę. I też dużo płaczę i dużo krzyczę, oraz rozmawiam sama ze sobą. - No dobrze. (Dobrze?) - A jak Pani myśli, Pani...Jak Pani ma w ogóle na imię...a Pani OLU...Jak Pani myśli: co może być przyczyną tego Pani stanu? -Hm. Nie wiem właściwie, od czego zacząć. Woli Pani od początku? Od końca? Czy ja mogę, w ogóle, opowiadać? Czy tu się raczej rysuje rysunki? Czy też, może, wyobraża wazony? Bo nie wiem jak by było dla Pani najkorzystniej. Może ja to Pani po prostu narysuję, co? -Nie. Tu się nie rysuje. Przynajmniej nie dzisiaj, ...

Nowy gabinet.

A właśnie, że sobie będę pisać!! To mój blog i mogę sobie pisać kiedy chce i co chce! Sama sobie zrobię terapię! Nie potrzebuję już ani Ciebie Bart, ani Ciebie Tato-Który-Zostawia-Swoje-Dzieci-Kiedy-Mu-Się-Rzewnie-Podoba, ani żadnych Rudych-Pajaców, ani głupiego Boga, ani nikogo nie potrzebuję!! IDŹCIE SOBIE WSZYSCY W CHOLERĘ! NIC MNIE TO W OGÓLE NIE INTERESUJE!! Musze się tu tylko jakoś ładnie urządzić. Nie mam zmysłu dekoracyjnego, ale to już trudno. Najwyżej będę miała chujowy gabinet. O. Tu może pierdolnę sobie kanapę. Zieloną z bordową narzutą! Albo nie: bardziej na lewo, ale nie do samego końca ściany. Tam zostawię trochę miejsca, żeby się za nią chować, jak mi jakieś krzesło zechce mi oddać z nawiązką. Ok. Tak dobrze. Stół niech będzie klasyczny. Może taki vintage, z odzyskanego drewna tekowego i hmm...taki może palisander indyjski... z białymi prześwitami. I pomaluję go też na niebiesko. Żeby było kolorowo! Muszę tylko dobrą farbę zamówić, zmywalną, bo będę pewnie częs...